عضو فراکسیون ورزش مجلس شورای اسلامی معتقد است اگر طرح حمایت از ورزش‌های همگانی و همچنین لایحه نظام باشگاه‌داری امسال تعیین تکلیف شوند خصوصی‌سازی سرخابی‌ها محقق خواهد شد.

دوشنبه شب و در مناظره‌گونه مدیرعامل سابق باشگاه استقلال و رئیس هیأت مدیره این باشگاه که هردو از منصوبان وزیر بودند و هستند، پرده‌ای دیگر از آنچه که سلطانی‌فر بر سر ورزش آورده عیان شد. قبل از این هم سرپرست باشگاه پرسپولیس طی صحبت‌هایی یک دوره درس اخلاق ارائه کرد تا اهل فن بدانند چرا ورزش ما به چنین روزی افتاده است. نکته آنکه صحبت‌ها آنقدر خجالت‌آور بود که رسول پناه رفتن را بر ماندن ترجیح داد و دست به استعفا برد؛ اما وزیر با استعفای او موافقت نکرد.آری از نگاه جناب سلطانی‌فر اینگونه ادبیات و این شیوه مدیریت دلیلی نیست که به خاطر آن دل دوستان آزرده شود. آخر مگر عمر وزارت چقدر است که برای آن دوستان قدیمی و دارای روابط خاص را از دست بدهند.

ایام کودکی ما دیجیتالی سر نشد. ما بودیم و انبوهی از بازی هایی که بیشتر اتکا به خودمان داشت تا ابزار و وسایل. اگر هم بنای مشارکت بود، توپی بود که این نقش را ایفا می کرد. بستگی به نوع بازی این توپ بزرگ و کوچک می شد. والیبال، فوتبال، هفت سنگ و بازی های بدون توپ هم شامل گرگم به هوا، چهارگوش، قایم باشک و... بود.

هفته تربیت بدنی به اتمام رسید. هفته‌ای که سوت و کوری آن نشان کاملی بود از آنچه که به ورزش ما می‌رود. راستی این نام‌گذاری‌ها و آمدن و رفتن‌ها چه فلسفه‌ای دارد؟ قرار است در ایامی چون این هفته برای ورزش چه کنیم؟

اساسا سلطانی فر در ماه های اخیر بحران را با بحران مدیریت می کند، هر ماجرایی که ایجاد می شود را با ماجرایی بزرگتر می پوشاند در حالی که هیچکدام از مسائل پیشین حل نشده. تمام تلاش خود را به کار می برد تا زمان بخرد و چند ماه پایانی وزارت خود را پشت سر بگذارد.

سلطانی فر در تمام این سه سال و چند ماه وزارت خود، شرایط استیضاح را داشته است. هرکدام از مسائل بوجود آمده اگر در دوران گذشته بوجود می آمد وزیر را برکنار می کردند اما او هر بار به شکلی از این ماجرا گریخته و اکنون که بزرگترین پرونده فساد در تاریخ ورش بوجود آمده است. حالا به نظر می رسد دولت با پذیرش استعفا و مجلس با استیضاحش بزرگترین لطف را به او انجام می دهند.

در زمانی که جامعه ورزش با بلاتکلیفی رویدادها و نا به سامانی اقتصادی دست و پنجه نرم می کند، وزیر ورزش عزم خود را جزم کرده تا استقلال و پرسپولیس واگذار شود. گلایه ورزشکاران، مربیان و روسای فدراسیون ها و کلیه مسائل و مشکلات ورزش رها شده و فکر وزارتخانه معطوف بر واگذاری دو باشگاه و وارد شدن به بازار سرمایه است تا شاید بدینوسیله اعتباری کسب کند.

تقریبا چهار سال از عمر مدیریت مسعود سلطانی‌فر در مسند وزارت ورزش و جوانان می‌گذرد و اگر چه شمار خبرها درباره او و بازتاب سخنانش در خبرگزاری ها از شمار روزهای این سه سال فراتر رفته، اما در کمال حیرت وزیر ورزش ایران هنوز یک نشست خبری و مطبوعاتی نداشته است.

مسعود سلطانی فر کمتر پاسخگوست و تاکنون در هیچ مصاحبه مطبوعاتی حضور پیدا نکرده تا خبرنگاران از این کامپیوتر ورزش در خصوص ایده هایی که برای آینده ورزش دارد و نقشه راهی که در ذهن خود ترسیم کرده پرسش نمایند.

نجف دریابندری درگذشت. مرگ او به ما یادآوری می کند که تا چند سال آینده غول هایی مانند: ابتهاج، شجریان، فولادوند، گلستان و... را هم از دست خواهیم داد، اما زمانی که این بزرگان از دست می روند چه کسی برایمان باقی می ماند؟ نسلی طلایی می رود و به جای آن نسلی زرد و سخیف باقی می ماند. نسلی به دور از هر گونه ارزش و آرمان و معیار اخلاقی که هیچگونه نظارت و خط قرمزی را نمی شناسد. غول های ادبیات و هنر و اندیشه می روند در عوض تتلو و امثالهم جلودار می شوند.