ورزشکار چون امیدی به آینده ندارد دست به مهاجرت می زند

سه شنبه 30 اردیبهشت 1399 ساعت 03:32

رشته های ورزشی | پایه و پرمدال

ورزشکار چون امیدی به آینده ندارد دست به مهاجرت می زند

سیددوست: یک ورزشکار که سال ها وقت و عمر خود را برای تیم ملی و کسب مقام صرف می کند، اگر از نظر مالی و روانی حمایت و تشویق نشود قطعا سرخورده و دلسرد خواهد شد و ترجیح می دهد جایی استعدادش را خرج کند که حمایت شود.

گفتگو با موضوع مهاجرت که اخیرا به یکی از معضلات ورزش کشورمان تبدیل شده این بار با شقایق سید دوست ملی پوش قایقرانی انجام دادیم و نظر وی را جویا شدیم. سیددوست از جمله قایقرانان ایران در بازیهای آسیایی جاکارتا بوده است. همسر وی حسین اوجاقی نیز سالهاست به عنوان ووشوکار و مربی تیم ملی ووشو برای کشورمان افتخارآفرینی کرده است.
با مساله تغییر تابعیت ورزشکاران ایرانی موافق هستید یا مخالف؟
با این موضوع موافق نیستم و می دانم بقیه ورزشکاران نیز در صورت فراهم بودن امکانات همانند من با این مسئله مخالفند.
به نظر شما چه عواملی باعث تغییر تابعیت ورزشکاران می شود؟
از مهمترین عواملی که منجر به مهاجرت ورزشکار می شود بحث حمایت مالی و روانی است. یک ورزشکار که سال ها وقت و عمر خود را برای تیم ملی و کسب مقام صرف می کند، اگر از نظر مالی و روانی حمایت و تشویق نشود قطعا سرخورده و دلسرد خواهد شد و ترجیح می دهد جایی استعدادش را خرج کند که حمایت شود.
چه باید کرد که جلوی مهاجرت ورزشکاران نخبه گرفته شود؟
قطعا برای جلوگیری از مهاجرت، حمایت لازم است. زمانی که شخص در جایی دیگر شرایطی ارجح را نسبت به کشور خودش می بیند، پس ارجح را انتخاب می کند. چه بهتر که شرایط ایده آل در کشور خودمان باشد. ورزشکاری که سالها برای یک رشته ورزشی تلاش کرده هنگامی که می بیند هیچ آینده ای ندارد طبیعتا قصد مهاجرت می کند.
باید در کشورمان از هر استعدادی استفاده شود و هر چیزی در جای خود قرار گیرد. مثلا شرایطی فراهم آید که ورزشکار اطمینان حاصل کند بعد از اتمام دوران قهرمانی جایی در آن رشته خاص دارد و به حال خود رها نخواهد شد. قطعا از این حمایت روانی دلگرم خواهد شد و به آینده خوش بین.
بحث دیگر حمایت مالی است. یک ورزشکار حرفه ای فقط برای رشته ورزشی اش هزینه های زیادی را باید صرف کند و اگر این حمایت مالی انجام نشود چگونه می تواند در کنار زندگی روزمره به ورزش هم ادامه دهد؟
خود شما در صورت پیشنهاد از چه کشورهایی و در ازای چه امکاناتی ایران را ترک می کنید؟
تا حالا به تغییر تابعیت و مهاجرت خودم فکر نکرده ام ولی بعید می دانم که بتوانم ایران را رها کنم. شاید در ابتدای مهاجرت با دیدن یک سری امکانات و شرایط خاص، انسان به وجد آید ولی در ازای به دست آوردن یک سری امکانات خیلی چیزها را از دست خواهیم داد که از نظر من مهمترین این موارد خانواده است. زندگی کردن در جایی که به آن تعلق نداری سخت خواهد بود و ترجیح می دهم در کشور خودم و در کنار مردمی که هم زبان من هستند بمانم و پیشرفت کنم.