Print Short Link
Zoom In
Zoom Out

چرا هیچ کس بفکر متوقف کردن، کج فکری هایی که از روی خوش رقصی و یا نا آگاهی باعث هزینه های سنگینی برای کشور میشود، نیست؟

دوشنبه 22 مرداد 1403 ساعت 03:56

در سکویی که چهار ورزشکار برنده مدالهای طلا، نقره و برنز طبق مراسم مرسوم این رقابت ها بعد از پایان اهداء جوایز برای نشان دادن خوشحالی و بدست آوردن موفقیتشان در آوردگاه بزرگی همچون المپیک یکدیگر را در آغوش میکشند، سانسور در آغوش گرفتن دو ورزشکار ایرانی هرچند یکی با نام و زیر پرچم کشوری دیگر چه معنایی مگر نشان ضعف می‌تواند به بیننده القاء نماید.

اگر خوش رقصی است، واقعا این خوش رقصی برای کیست؟ چون تا انجایئکه شواهد نشان می‌دهد تا بحال دیده نشده است که هیچکدام از مسئولین ورزشی کشور یک چنین رفتاری را تایید و یا القاء کرده باشند، و اگر از روی نا آگاهی صورت میپذیرد که وا مصیبتا، چرا که تلویزیون بعنوان یک رسانه فرهنگی، اجتماعی و تبلیغاتی نباید و نمیتواند در اختیار افراد نا آگاه، کج فکر و کج سلیقه باشد. آنچه در ارتباط با رسانه حایز اهمیت است اینست که تاثیر و گسترش رسانه‌های تصویری و گفتاری همانند گذشته، دیگر به یک جغرافیای خاص محدود نمی باشد، و نه تنها مرزهای جغرافیایی، فرهنگی و سیاسی جهان بلکه هویت انسان معاصر را نیز تحت تأثیر قرار داده‌ است. لذا فکر نمیکنم عصر حاضر بعنوان عصر سلطه رسانه و ارتباطات و تاثیری که این سلطه بر جوامع بشری دارد بر کسی پوشیده باشد. بنابراین رسانه‌ها و بخصوص رسانه های تصویری همانقدر که می‌توانند در ایجاد تحکیم و وحدت در جامعه تاثیر داشته باشند، می توانند در ایجاد نفرت و تضعیف وحدت نیز مؤثر باشند. نشان دادن در آغوش گرفتن و یا بر روی دوش گذاردن ورزشکاری که به هر دلیل از کشور رفته و تحت نام و زیر پرچم کشور دیگری با هموطن ایرانی خود رقابت میکند، بویژه وقتی این طرف قضیه پیروز میدان است نشان تحمل پذیری قدرتمندانه و رفتاری کاملا انسانی است که می‌تواند طرف مقابل را به فکر بیندازد. در مقابل سانسور بی دلیل، نا نوشته و از روی کج سلیقه گی فردی که متاسفانه با آن نیز برخورد نشده و نمی‌شود کاری مگر خوراک تبلیغاتی برای افراد و گروه های معاند در پیش ندارد. فرزندان ایران نیز همانند فرزندان خیلی از کشورهای دیگر جهان به دلایل عدیده شخصی، اجتماعی، فرهنگی و غیره در جای جای این جهان هستی پراکنده اند، اما مهم اینست که اکثر غریب به اتفاق ایرانی ها هر کجا که باشند حتی اگر با نام و زیر پرچم کشور دیگر دل و قلبشان برای ایران و به عشق برای وطن میطپد. خیلی از پیشامدها تهدید نیستند بلکه فرصت هایی هستند که خیلی وقتها تحت تاثیر یک لبخند، یک در آغوش گرفتن، یک آرزوی موفقیت کردن باعث تغییرات اساسی در زندگی میشود. آوردگاه ورزشی، آوردگاه رقابت در پناه دوستی است، نه مبارزه برای کسب مقام در پناه دشمنی. وظیفه صدا سیما باید بر اساس ایجاد تحکیم و وحدت پایه گذاری شود نه ایجاد خوراک تبلیغاتی ناشی از کج سلیقه گی فلان مجری یا گوینده برای افراد وگروه های معاند.

م/ جعفرزاده ۱۱ آگوست ۲۰۲۴

 

گسست عاطفی تیم ملی فوتبال با جامعه و غفلت دست اندرکاران

کشتی با چوخه در گود زینل‌خان؛ میراثی از پهلوانی و همبستگی مردمی

زمان برگزاری مجمع فدراسیون ژیمناستیک مشخص شد

غول گرجی رییس فدراسیون شد

اعزام کاروان ایران به المپیک دانش آموزی صربستان/ پرچم‌داران کاروان مشخص شدند

دنیامالی: آینده خوبی را برای دوومیدانی متصورم

صعودی در سکوت ؛ وقتی فوتبال دیگر صدای مردم نیست

شکست تیم ملی برابر استرالیا/پایان کار بسکتبالیست‌ها در کاپ آسیا

هدایی به مدال مسابقات پینگ پنگ اسلوونی نرسید

تغییر زمان مسابقات قهرمانی جهان ووشو

چرا صفحه نمایش از ورزشگاه جذاب تر شده است؟

ژاپن و استرالیا حریفان تیم ملی بسکتبال سه نفره ایران در کاپ آسیا

تیم ملی ‌کشتی فرنگی ایران قهرمان آسیا شد

صعود فتوحی به جدول اصلی جام‌جهانی مجارستان/ ۲ ایرانی حذف شدند

انتصاب سرپرست دبیری فدراسیون شطرنج

هدایی به جمع ۱۶ بازیکن برتر فیدر اسلوونی راه یافت

قاب به یادماندنی ورزشی از استاد محمدرضا شجریان

چگونه جورج فورمن BIG GRORGE شد

جام جهانی سپک تاکرا: تیم بانوان با یک برد برنز گرفت

مشکلات غیرورزشی پیش روی ریاست کاونتری بر کمیته بین‌المللی المپیک