روزگاری بود که همه ما خود را وامدار کشور و مردم می‌دانستیم و برای خدمت از هیچ کاری فروگذاری نمی‌کردیم. شاید تاریخ به یاد نداشته باشد آن‌همه ایثار و گذشت و فداکاری را، آن هم بدون هیچ منتی. هر چه بیشتر خدمت می‌کردیم بیشتر خود را بدهکار می دانستیم وکمترین توقعی هم نداشتیم. اما بدون تعارف باید گفت شده‌ایم جماعتی طلبکار.

بازی های المپیک پاریس یکبار دیگر این حقیقت را آشکار کرد که توان ورزش ایران طی چند دهه گذشته تغییر معنا داری پیدا نکرده است.

وزیر ورزش و جوانان در پی درگذشت یک هوادار فوتبال در جریان دیدار ملوان و سپاهان از رییس فدراسیون فوتبال خواست تا گزارشی از اتفاق رخ‌داده ارائه شود.

داوری اردکانی در مصاحبه‌ای گفته بود: «ورزش مناسبت تاریخی با جوانمردی دارد و به این جهت توقع این است که ورزشکاران جوانمرد و اخلاقی باشند، ولی ورزش حرفه‌ای چندان با جوانمردی نمی‌سازد و از این حیث با بقیه کسب و کارها تفاوت ندارد و چنانکه گفته شد اگر هم گاهی در جایی در ورزش آثار جوانمردی می‌بینید شاید بیشتر باید آن را به اخلاق ورزشکار باید مربوط دانست.» این قول از فیلسوفی برجسته که یک تنه سبب شد توجهات فلسفی در داخل کشور به اخلاق پهلوانی معطوف شود، بخش بزرگی از مسئله را به کوتاه‌ترین وجه ممکن بیان کرده است. من پیشتر در مورد اخلاق پهلوانی و لزوم دست برداشتن از آن نوشته بودم، اما اکنون می‌خواهم از وجهی دیگر به آن بپردازم، یعنی از منظر تقابل سنت و تجدد.

پیشه اول کجا از دل رود مهر اول کی ز دل بیرون شود مولانا بدون شرح…

رئیس کمیته ملی المپیک،آمادگی کشورمان برای میزبانی نشست کمیته های المپیک آسیای میانه را اعلام کرد.

ریاست شورای المپیک آسیا در انتخابات مجدد به هند رسید.

محمود خسروی وفا رئیس کمیته ملی المپیک جهت شرکت در انتخابات شورای المپیک آسیا عازم دهلی نو شد.

مراسم معارفه وزیر ورزش سه شنبه هفته گذشته برگزار و آقای دنیا مالی رسما کار خود را آغاز کردند. هرچند ایشان نه حتی بعد از رای اعتماد بلکه هنگام معرفی ایشان از طرف رئیس جمهور به وزارت ورزش مراجعه کردند. این امر نشان از دو چیز داشت اول آنکه آقای دنیامالی مطمئن بودند که از مجلس رای اعتماد خواهند گرفت (که دلیل این اطمینان بر اهل نظر پوشیده نیست) و دوم اینکه نشان دهند چقدر شیفته خدمت هستند که حتی لحظه ای را هدر نمی دهند  ما هم امیدورریم که ایشان با همین روحیه به کار ادامه دهند.