بی اهمیتی جام باشگاه های کشتی جهان تصوری که از مسابقات جام باشگاه های جهان می رود این است که قهرمان کشورها در قاره خود به میدان رفته و قهرمانان قاره ها به همراه نماینده کشور میزبان در تورنمنتی تحت عنوان جام باشگاه ها به مصاف هم بروند. این رویه ای است که در رشته های فوتبال و والیبال و ... هم دنبال می شود و عنوان «جام باشگاه های جهان» در هر رشته ای چنین چیزی را به ذهن ما متبادر می سازد اما کافی است به نام کشورهایی که به ششمین دوره به اصطلاح جام باشگاه های کشتی جهان تیمی اعزام کردند نگاهی بیاندازیم تا به سطح این مسابقات پی ببریم. آذربایجان، هند، گرجستان، قرقیزستان، ارمنستان و اوکراین. اکثر این کشورها به نوعی جزء همسایگان ما هستند. اگر هم همسایه مستقیم نباشند بر روی نقشه به ایران نزدیک هستند و با آنها روابط خوب و نیکویی داریم. اگر با دیدن نام این کشورها می خواستیم عنوانی برای این مسابقات انتخاب کنیم اینگونه می شد: «جام باشگاهی ایران و کشورهای دوست و همسایه».
سومین دوره مسابقات جهانی ورزشهای زورخانهای سومین دوره مسابقات جهانی ورزشهای زورخانه و کشتی پهلوانی در شهرستان بجنورد برگزار میشود.
کشتی جام باشگاه های جهان؛ بجنورد برنامه مسابقات اعلام شد برنامه مسابقات کشتی آزاد و فرنگی جام باشگاه های جهان اعلام شد.
جام باشگاه های جهان؛ بجنورد جایزه 30 هزار دلاری مسابقات/ حضور 8 تیم در کشتی آزاد و ۶ یا ۷ تیم در کشتی فرنگی رئیس سازمان لیگ فدراسیون کشتی از حضور 8 تیم در مسابقات کشتی آزاد و ۶ یا ۷ تیم در کشتی فرنگی باشگاههای جهان خبر داد.
جام باشگاه های جهان؛ بجنورد معرفی اعضای کمیته فنی کشتی آزاد اعضای کمیته فنی رقابتهای کشتی آزاد جام باشگاههای جهان معرفی شدند.
شخصی شدن رشتههای ورزشی بلای جان نهاد ورزش در ورزش ایران با پدیدهای خطرناک اما جاافتاده به نام شخصیسازی رشتههای ورزشی روبهرو هستیم. برخی رشتهها را نه با هویت حرفهای آن ورزش بلکه با نام فرد میشناسیم. گویی خود این رشتهها موجودیت مستقلی ندارند و با جابهجایی رشتهها افراد جابهجا میشوند و کنترلی هم بر آنان وجود ندارد. این همان مسئلهای است که ورزش را از نهاد به ملک شخصی تبدیل میکند و در ورزش ما نیز نمونههای بسیاری برای آن وجود دارد.