به گزارش اینساید د گیمز، ماجرا از جایی آغاز شد که ولادیسلاو هراسکویچ، پرچمدار اوکراین، اعلام کرد قصد دارد با کلاهی حاوی تصاویر قربانیان جنگ وارد رقابت شود؛ اقدامی که از سوی مسئولان بر خلاف مقررات مربوط به منع پیامهای سیاسی در میدان مسابقه تشخیص داده شد. با وجود هشدارهای مکرر و مکاتبات رسمی، این ورزشکار بر تصمیم خود تأکید داشت و مدعی بود مرتکب تخلفی نشده است.
در آستانه رقابت، مسئولان IOC برای جلوگیری از تشدید بحران، گزینههای جایگزین را مطرح کردند؛ از نمایش نماد مورد نظر پیش و پس از مسابقه و در میکسزون گرفته تا استفاده از بازوبند مشکی. کاونتری در توضیح این رویکرد تأکید کرد که اصل پیام یادبود مورد مناقشه نیست، اما میدان رقابت باید از هرگونه پیامگذاری مصون بماند. نکته متفاوت این پرونده، شیوه مدیریت آن بود. رئیس جدید IOC بهجای پنهانشدن پشت فاصله نهادی، شخصاً وارد گفتوگو شد، نشست اضطراری برگزار کرد و دقایقی پیش از آغاز مسابقه بهصورت رودررو با ورزشکار دیدار کرد؛ حضوری که با بروز احساسات علنی او نیز همراه شد و واکنشهای متفاوتی را برانگیخت. با این حال، هراسکویچ از موضع خود عقبنشینی نکرد و در نهایت تصمیم به محرومیت اجرا شد. همزمان، برای کاهش تبعات، بهصورت استثنایی از کمیسیون انضباطی خواسته شد لغو کامل اعتبارنامه بازنگری شود؛ اقدامی که پذیرفته شد و به ورزشکار اجازه داد با وجود عدم امکان رقابت، در بازیها باقی بماند. ابعاد سیاسی پرونده بهسرعت گسترش یافت. مقامهای اوکراین این تصمیم را بهشدت مورد انتقاد قرار دادند و رئیس جمهور این کشور آن را اقدامی به سود متجاوزان توصیف کرد. در مقابل، مایکل پین، مدیر پیشین بازاریابی IOC، در گفتوگو با رویترز هشدار داد که هرگونه عقبنشینی میتوانست سابقهای خطرناک ایجاد کند؛ وضعیتی که کاونتری ناچار شد میان همدلی انسانی و پایبندی به قواعد، دومی را انتخاب کند.