به گزارش نیویورک تایمز و به نقل از مقامهای ارشد ورزشی، تحریمهایی که از زمان آغاز درگیری نظامی روسیه با اوکراین در سال 2022 اعمال شد، ممکن است در آیندهای نهچندان دور تعدیل شود. این موضوع که تا پیش از این در محافل رسمی تابو به شمار میرفت، اکنون دوباره در راهروهای ورزش جهانی با جدیت مطرح شده و جنبش المپیک را در نقطهای حساس میان بیطرفی ورزشی و واقعیتهای ژئوپولیتیک قرار داده است. کمیته بینالمللی المپیک در زمستان 2022 کمیته المپیک روسیه را به دلیل نقض آتشبس المپیکی تعلیق کرد؛ آتشبسی که با هدف تضمین امنیت ورزشکاران و ترویج صلح در بازه زمانی بازیهای المپیک و پارالمپیک تصویب شده است. نخستین قربانیان این تصمیم ورزشکاران پارالمپیکی بودند که بلافاصله از حضور در رقابتها کنار گذاشته شدند، هرچند بعدها نخستین گروهی بودند که بخشی از محدودیتها برایشان کاهش یافت. در ادامه، کمیته بینالمللی پارالمپیک با تصمیمی بحثبرانگیز، بازگشت کامل روسیه و بلاروس را تصویب کرد؛ اقدامی که با مخالفتهای گسترده همراه شد اما رئیس این نهاد از آن دفاع کرد و گفت تحریم و بایکوت هرگز راهحل نبوده است. همزمان، دلیل دیگر تحریم روسیه، اتهام نقض منشور المپیک از طریق ادغام یکجانبه مناطق متعلق به کمیته المپیک اوکراین عنوان شد؛ موضوعی که بلاروس نیز به دلیل نقش حمایتی در جریان حمله نظامی، مشمول پیامدهای آن شد.
اکنون اما فضای حاکم در حال تغییر است. در نشست اخیر کمیته بینالمللی المپیک در میلان، همزمان با آغاز بازیهای زمستانی، شماری از اعضا از آمادگی برای بازگشت تدریجی روسیه به نظام ورزش بینالمللی سخن گفتند. رئیس جدید این کمیته، بدون نام بردن مستقیم از روسیه، بر لزوم حفظ ورزش بهعنوان عرصهای بیطرف تأکید کرد؛ پیامی که بهطور گسترده بهعنوان تغییر رویکرد تعبیر شد. در سطح فدراسیونها نیز این روند قابل مشاهده است. رئیس فدراسیون جهانی فوتبال خواستار بررسی لغو محرومیت تیمهای ملی روسیه شده و رئیس فدراسیون بینالمللی اسکی نیز از ضرورت معیارهای شفافتر و منسجمتر سخن گفته است. در حال حاضر، شماری از ورزشکاران روس با وضعیت بیطرف و بدون پرچم و سرود ملی در رقابتها حضور دارند، هرچند پیشتر توصیه شده بود که در ردههای سنی پایه، امکان بازگشت نمادهای ملی فراهم شود. برخی فدراسیونها پیشدستانه تمام محدودیتها را لغو کردهاند و در اغلب رشتههای انفرادی، حضور ورزشکاران بهصورت بیطرف مجاز شده است؛ در حالی که رشتههای تیمی همچنان با سختگیری بیشتری مواجهاند. این تحولات حتی به شطرنج بینالمللی نیز کشیده شده و اختلافنظرهایی میان فدراسیونها درباره روند و مشروعیت تصمیمها ایجاد کرده است.
مجموع این نشانهها حاکی از آن است که انزوای ورزشی روسیه، که زمانی پایدار و قطعی به نظر میرسید، اکنون با ترکهایی جدی روبهرو شده و ورزش جهان در آستانه تصمیمی قرار دارد که میتواند موازنه قدرت و اعتبار نظام ورزشی بینالمللی را دگرگون کند.