Print Short Link
Zoom In
Zoom Out

سازه جدید ورزشی و هزاران اما و اگر...

يكشنبه 19 آذر 1402 ساعت 01:49

دولت جدید تصمیم دارد که  مجموعه ورزشی جدیدی را در شهر تهران ایجاد کند اما کماکان ابهامات بسیاری در این زمینه وجود دارد که پاسخگویی به آن حداقلی است. سازه ای که با پول بیت المال و یکباره تصمیم به ساخت آن گرفته شده اما سوالات بسیاری را بوجود آورده است.


در کشورهای پیشرفته و یا  توسعه یافته زمانی که می خواهند اقدامی مشابه را انجام دهند در روزنامه ها و جراید مختلف بین المللی فراخوان صادر می کنند تا بزرگترین طراحان و شرکت های مربوطه پیشنهادات خود را ارائه و از بین انها آنکه کمترین هزینه و بهترین کیفیت را پیشنهاد می دهند انتخاب کنند. اما در کشور ما در کمتر از یک ماه نیاز به مجموعه جدید پیدا شد و شرکت چینی را انتخاب و زمینی در شهر آفتاب نیز به این امر اختصاص دادند تا پروژه ای عظیم اما مجمهول الجزئیات در کشور پدید آید. آیا مسئولان کشور که برای کوچکترین کاری با رسانه ها جلسه می گذارند و افتتاح کوچکترین سازه ها همچون سرویس های بهداشتی را در بوق و کرنا می کنند، بهتر نبود یک نشست بگذارند و ابعاد مختلف این موضوع را مشخص کنند؟

زمانی که استادیوم آزادی ساخته شد، مایه فخر و سربلندی مردم ایران بود. سازه ای در تراز جهانی و در آسیا بدون مثل و مانند. بر همین اساس آیا برای مجموعه جدید نیز چنین چیزی در نظر گرفته شده است که حداقل تا چند سال یک مجموعه خوب و به روز داشته باشیم؟

نکته دیگر آنکه اساسا جامعه ایران نسبت به کالاها و اجناس چینی دید مثبتی ندارد. آیا  ورزشگاهی که چینی ها قرار است بسازند می تواند در زمینه این دید تغییری ایجاد کند و یا ما را به یاد ماشیین های بی کیفیت و اجناس بنجل خواهد انداخت؟ البته در المپیک های مختلف و یا بازی های آسیایی دیده ایم که چینی ها برای خود سنگ تمام می گذارند، آیا در ایران نیز چنین می کنند؟

کشور ایران با این فرهنگ و پیشینه غنی و تاریخی کار راحتی را برای ساخت یکی مجموعه استثانیی و منحصربه فرد دارد. امیدواریم که این سازه نیز بدون شباهت با این هویت تاریخی نباشد و یا همچون ورزشگاه های جدید دیگر بدون سنخیت با جامعه ایرانی ساخته نشود.  استادیوم آزادی پس از پنجاه سال قدمت در سال های اخیر و هنگامی که چهره های شاخصی همچون ژاوی و ... به ایران امدند مورد تایید و ستایش قرار گرفت.    
مسئولان تصمیمی گیرنده برای این استادیوم قدیمی که نسل های ورزشی بزرگی در آن رشد و پروش یافتند  چه سرنوشتی را در نظر دارند. آیا قرار است آزادی نیز به سرنوشت شیرودی دچار شود؟

مسئولان و مدیران ارشدی که در این زمینه دست اندر کار هستند ختما توجه دارند که هزینه هنگفتی از بیت المال صرف این کار می شود.  مردم کشور ما به قراردادهای ورزشی با خارجی ها بدبین هستند.  امیدواریم این قراردادها به تجربه قرارداد ورزشکاران تبدیل نگردد.

حسین محمدی                

گسست عاطفی تیم ملی فوتبال با جامعه و غفلت دست اندرکاران

کشتی با چوخه در گود زینل‌خان؛ میراثی از پهلوانی و همبستگی مردمی

زمان برگزاری مجمع فدراسیون ژیمناستیک مشخص شد

غول گرجی رییس فدراسیون شد

اعزام کاروان ایران به المپیک دانش آموزی صربستان/ پرچم‌داران کاروان مشخص شدند

دنیامالی: آینده خوبی را برای دوومیدانی متصورم

صعودی در سکوت ؛ وقتی فوتبال دیگر صدای مردم نیست

شکست تیم ملی برابر استرالیا/پایان کار بسکتبالیست‌ها در کاپ آسیا

هدایی به مدال مسابقات پینگ پنگ اسلوونی نرسید

تغییر زمان مسابقات قهرمانی جهان ووشو

چرا صفحه نمایش از ورزشگاه جذاب تر شده است؟

ژاپن و استرالیا حریفان تیم ملی بسکتبال سه نفره ایران در کاپ آسیا

تیم ملی ‌کشتی فرنگی ایران قهرمان آسیا شد

صعود فتوحی به جدول اصلی جام‌جهانی مجارستان/ ۲ ایرانی حذف شدند

انتصاب سرپرست دبیری فدراسیون شطرنج

هدایی به جمع ۱۶ بازیکن برتر فیدر اسلوونی راه یافت

قاب به یادماندنی ورزشی از استاد محمدرضا شجریان

چگونه جورج فورمن BIG GRORGE شد

جام جهانی سپک تاکرا: تیم بانوان با یک برد برنز گرفت

مشکلات غیرورزشی پیش روی ریاست کاونتری بر کمیته بین‌المللی المپیک