حال ورزش اول کشور خوش نیست

کارشناسان واقعی کشتی در چند سال گذشته و حتی امروز شرط بلاغ را با مسئولان وقت فدراسیون در میان گذاشتند اما عده ای از کارشناس نمایان که مطابق معمول سعی می کنند به روسا نزدیک شوند، به سبب تقرب بیشتر، نقد هر منتقدی را به عنوان دشمنی با شخص اول فدراسیون گزارش کردند و اجازه ندادند حرف حساب به گوش مسئولان ذیربط برسد. بنابراین ذکر این نکته که کارشناسان فلان دانشگاه در خصوص مشکلات کشتی به ما مشورت داده اند مفهومی جز این ندارد که حالا هم  بیان مشکلات از زبان منتقدان خوشایند فدراسیون نیست. بدین ترتیب    اوضاع حال حاضر تفاوت چندانی با گذشته ندارد و مسیری که در گذشته طی می شد و دوستان تلویحا حاصل آن را نابودی کشتی اعلام می کردند کم و بیش اما به شکلی دیگر امروز هم طی می شود و چه بسا همانطور که رییس فدراسیون کشتی اعلام کرده تا چند سال آینده گرفتن تک مدال آرزو خواهد بود. کمبود بودجه، عدم گرایش نوجوانان و جوانان نسبت به کشتی، مشکلات اقتصادی جامعه، تغییرات بافت جمعیتی و پیر شدن اجتماع، پایین آمدن نرخ ازدواج و فرزندآوری، رشد تک فرزندی در میان خانواده ها و بسیاری مشکلات دیگر باعث شده کشتی به عنوان ورزش ملی و آیینی ما ایرانی ها از اقبال کمتری برخوردار و روز به روز پسرفت داشته باشد.
آنچه ذکر شد در یک سو و از سوی دیگر سیاست های غلط در دستگاه ورزش و بی توجهی مسئولان ذیربط نسبت به آینده جامعه شرایطی فراهم ساخته تا مردم پیش از آنکه به فکر ورزش و سلامتی خود باشند به  معیشت و گذران زندگی فکر کنند. کشتی جزو معدود رشته های مدال آور ما در بازی های المپیک است اما گویا مسئولان ورزش هیچگاه به این واقعیت اعتنا نمی کنند که اگر چنین بود باید به جای تقسیم بودجه بین فدراسیون های بی تاثیر که کمترین بازدهی و منفعتی برای ورزش کشور ندارند آن را صرف پیشرفت و ترقی رشته های مدال آور و افتخار آفرین از جمله ورزش اول می کردند. از سویی وضعیت اقتصادی شرکت ها و موسسات حامی ورزش نیز چنان در هم ریخته که خود آنان نیز نیاز به کمک و حمایت دارند،چه برسد به اینکه بتوانند ورزش را یاری دهند.
در این میان تعدادی از آنها که دستشان به دهانشان می رسد  ترجیح می دهند در رشته ای چون فوتبال هزینه کنندکه از هر جهت به نفع شان است. در چنین وضعیتی دور از ذهن نیست که رییس فدراسیون کشتی از مشکلات ادامه راه سخن به میان آورد چون در روند حرکت به این نتیجه رسیده که حامیان مالی ای هم که قول حمایت و همراهی داده بودند به هردلیل ممکن پایبندی چندانی به وعده های خود نشان نمی دهند.

دلایل متعدد دیگری می توان برای پسرفت کشتی بیان کرد که حداقل در بخش هایی از آنها مسئولان فدراسیون مقصرند. اینکه  باتوجه به سیاست های فدراسیون تبلیغات لازم در جهت اشاعه کشتی صورت نمی گیرد. وقتی قرار باشد نوشته ها، گفته ها، گردهم آیی ها و خلاصه هرگونه فعالیت رسانه ای انحصاری و از بالا به پایین باشد، زمانی که برنامه ها و نوشته ها صرفا یک نواخت و براساس خواست و نظر فدراسیون صورت گیرد، آنگاه که برنامه ها، اظهار نظر ها و نقدها چالشی نباشد و تا حد ممکن منتقدان از کانون توجه دور نگاه داشته شوند، نباید انتظار داشته باشیم کشتی در عرصه رسانه جایگاه واقعی خود را پیدا کند.

آنگاه که تلاش می شود چهره های گمنام و سیاسی در راس هیات های استانی گمارده شوند و با دست خودمان نامداران شاخص و سرشناس را کنار بگذاریم نباید انتظار داشته باشیم مردم نسبت به کشتی اقبال نشان دهند.
بله وضعیت امروز کشتی خوب نیست و چنانچه با همین فرمان پیش برویم باید در آینده با چراغ نفتی دنبال کشتی گیر ششدانگ بگردیم  با این وجود می توان آب رفته را به جوی بازگرداند به شرطی که پای در مسیر غلط گذشته نگذاریم. فضای همدلی و اتحاد را توسعه دهیم. صداقت و رفاقت را جایگزین سیاسی کاری و بده بستان کنیم و....
کشتی ایران همواره سرفراز بوده و همچنان می تواند به عنوان یکی از قدرت های اصلی جهان باقی بماند به شرطی که بتوانیم باردیگر آن را به میان مردم و ببریم و در دل پیر و جوان جای دهیم. قبول کنید طی سال های گذشته عملکرد برخی از گوش شکسته ها باعث شده تا عده ای از مردم نسبت به این رشته ملی بدبین شوند. این حقیقت را به راحتی می توان از اظهارات و دیدگاههای مردم کوچه و بازار دریافت. ما زمانی می توانیم به بزرگی و تداوم عظمت کشتی بیندیشیم که اسباب این بزرگی و عظمت را فراهم کرده باشیم. این شرایط با شعار و هیاهو میسر نمی شود بلکه با تعمق، دقت و صداقت نتیجه بخش می شود.

محمدرضا کاظمی