مهدی جلالی با گلایه از سقف پایین قراردادها در لیگ تکواندو بیان کرد که برای تأمین خرج زندگی‌اش در اسنپ کار می‌کند.

فدراسیون دوومیدانی که برای مدتی به محل برو و بیا تبدیل شده بود بالاخره با برگزاری مجمع انتخاباتی در مهرماه سال جاری تکلیفش مشخص شد و ریاست آن به هاشم صیامی رسید. پیش از آن مجید کیهانی ریاست این فدراسیون را برعهده داشت که پس از اتمام دوره چهارساله‌اش، ایرج عرب و مهدی مبینی هرکدام به مدت چندماه سرپرستی آن را در دست داشتند.

هفته تربیت بدنی به اتمام رسید. هفته‌ای که سوت و کوری آن نشان کاملی بود از آنچه که به ورزش ما می‌رود. راستی این نام‌گذاری‌ها و آمدن و رفتن‌ها چه فلسفه‌ای دارد؟ قرار است در ایامی چون این هفته برای ورزش چه کنیم؟

عدم پخش زنده رقابت های دو وزن ۶۵ و ۷۹ کیلوگرم کشتی آزاد از طریق کانال اینستاگرام فدراسیون کشتی باوجود اعلام قبلی موجب رنجش علاقه مندان این ورزش شد.

وداع سعیده عِلی با بسکتبال در حالی که تصمیم داشت همراه تیم 3 نفره برای حضور در المپیک بجنگد کمی غیرمنتظره بود. کاپیتان تیم ملی چندی پیش از تیم 5 نفره خداحافطی کرد اما تصمیم داشت همچنان با تیم 3 نفره بماند و همراه این تیم حضور در المپیک را تجربه کند اما حالا در صفحه اینستاگرام خداحافظی‌اش از دنیای قهرمانی را اینگونه اعلام کرده: «من بارها شکست خورده‌ام و به همین دلیل موفق شده‌ام. دوست داشتم خداحافظی‌ام با جمله اسطوره بسکتبال شروع شود. بسکتبال بازی کردن برای من سرشار از لذت بود. هیچ وقت سختی‌ها و تلخی‌های راهش که اصلاً هم کم نبود، باعث نشد از آن دل بکنم. حتی درست‌تر بگویم هرچقدر سخت‌تر شد، بیشتر عاشقش شدم. می‌دانم این راه برای من ادامه یک مسیری است که پیش از این آغاز کرده‌ام؛ چون بسکتبال برای من فقط یک بازی، ورزش یا مسابقه نبود؛ بلکه یک مدل خوب زندگی کردن بود و حالا دوست دارم متن خداحافظی‌ام از بسکتبال با قدردانی از کسانی تمام شود که به من یاد داده و کمکم کردند. به کسانی که در زمان قبل‌تر از من ایستاده‌اند، جبران کاری است که آنها زمانی برای من انجام دادند. سپاسگزارم از شخصی که از من ساختید و خداحافظ بسکتبال عزیز

توماس باخ رئیس کمیته بین‌المللی المپیک اعلام کرد انتظار ندارد هیچ کشوری به دلیل ویروس کرونا از بازی‌های المپیک توکیو انصراف دهد.

نصرالله پریچهره جانشین رضا گل محمدی و به عنوان مدیر کل جدید اداره کل ورزش و جوانان استان تهران انتخاب شد.

مهربان و خونگرم است. همواره لبخند به لب دارد و با انرژی حرف می‌زند، با سابقه قهرمانی در چندین رشته، نامش در تالار افتخارات ورزش ایران و بویژه کرمانشاه حک شده و اگرچه یکی دو سالی است که به عنوان ورزشکار از دنیای قهرمانی خداحافظی کرده اما همچنان هرجا صحبتی از موفقیت رشته‌های قایقرانی بویژه اسلالوم و کاناپولو می‌شود، نام سونیا گماری می‌درخشد. دختر خندان کرمانشاه این بار اما برخلاف انتظار و مثل همیشه در گفت و گو با منهای فوتبال با نشاط نبود. او در طول مصاحبه بارها گفت که عمیقاً غمگین است تا جایی که هرچه با خودش کلنجار رفته امسال نتوانسته هفته تربیت بدنی را تبریک بگوید. در ادامه متن گفت و گوی تفضیلی با او را می‌خوانید: