« رقابتهای اخیر ژیمناستیک هنری مردان آسیا در کره جنوبی، صحنه درخشش بینظیر ورزشکاران ایرانی بود. مهدی الفتی با شکستن طلسم تاریخی، اولین مدال طلای تاریخ ژیمناستیک ایران در آسیا را با عملکردی حیرتانگیز در پرش خرک به ارمغان آورد. او حتی قهرمان المپیک پاریس را پشت سر گذاشت و حرکتی نوین را در تاریخ فدراسیون جهانی ثبت کرد. ضمن اینکه سیاوش سیاهی با کسب برنز دارحلقه و تیم جوانان با مدال نقرهی امیرمحمد رحمانی و کسب سهمیه جهانی، گواهی بر استعداد خیرهکننده و ظرفیت بالای این رشته در کشور هستند.
اما این افتخارات بر بستری شکننده شکل گرفتهاند. ژیمناستیک ایران، با وجود شجاعت و غیرت ورزشکارانش، از فقر امکانات رنج میبرد. نقش آموزش و پرورش در این میان حیاتی است: گنجاندن ژیمناستیک در برنامههای درسی مدارس، تجهیز سالنهای ورزشی مدارس به وسایل ایمن و شناسایی و هدایت استعدادها از کودکی، زیربنای مستحکمی برای آیندهی این ورزش میسازد. در بخش باشگاهداری و سرمایهگذاری بخش خصوصی، نیازمند مشوقهای جدی دولتی (مانند معافیتهای مالیاتی بلندمدت، تسهیلات ارزی برای واردات تجهیزات، و واگذاری زمینهای مناسب) هستیم تا بخش خصوصی با انگیزه و اطمینان در توسعهی باشگاههای استاندارد و مجهز سرمایهگذاری کند.
حمایت ویژه از ورزشکاران مستعد (شامل بورسیههای تحصیلی، پوشش کامل هزینههای تمرین، اردوها و مسابقات بینالمللی و بیمههای ورزشی تخصصی) و تغییر نگرش خانوادهها نسبت به ژیمناستیک بهعنوان رشتهای امن، بنیادین، سلامتیبخش و پرافتخار، دو رکن اساسی دیگر هستند.
اما محور اصلی این زنجیرهی موفقیت، مربیان متخصص و دلسوزند. حمایت از جایگاه مربی نیازمند برنامههای تقویت دانش فنی (با برگزاری دورههای بینالمللی و کارگاههای بهروز)، تضمین معیشت و حقوق مکفی برای تمرکز کامل بر تربیت ورزشکار و تقدیر شایسته از زحمات آنان است. مربی کارآزموده، نه تنها تکنیک میآموزد، که انگیزهبخش و مسیرساز است.
تجهیزات تخصصی، ایمن و بهروز، حلقهی گمشدهی این زنجیره است که تنها با سرمایهگذاری دولتی و خصوصی و مدیریت کارآمد قابل تأمین است. سرمایهگذاری هدفمند در ژیمناستیک، بهعنوان رشتهای پایه و مادر، نهتنها پاسخی شایسته به زحمات قهرمانان و مربیان کنونی و فدراسیون است، بلکه تضمینبخش آیندهای درخشان و کسب افتخارات بیشمار در عرصههای جهانی است. حمایت همهجانبه از ژیمناستیک، سرمایهگذاری بر روی ظرفیتهای بیبدیل جوانان ایرانی و مربیان فداکار آن است که بارها ثابت کردهاند با کمترین امکانات میتوانند تاریخساز شوند. آیندهی درخشان ژیمناستیک ایران در گرو این عزم ملی و حمایت عملی است.»
انتهای پیام