تبرهای پنهان (2)

سوگمندانه باید گفت دیری است که ما انتخاب کرده‌ایم که فقط نکات و مسائل ناگوار را ببینیم و کمتر توجهی به نکات خوب و مثبت داشته باشیم. باید قدری به خود آییم و نگاهی زیبایی شناسانه پیدا کنیم تا بتوانیم نیکوتر زندگی کنیم. به هوش باشیم که زندگی مملو از حوادث تلخ و شیرین است. تمرکز کردن فقط روی بدی‌ها باعث استرس و اضطراب درونی ما می‌شود. نیچه می‌گفت چون به مغاک خیره شوی مغاک شوی و چون به هیولا اندیشه کنی، هیولا می‌شوی. بنابراین آدمی باید مراقب آنچه که انتخاب می‌کند و به آن اندیشه می‌کند باشد.

در ماجرای مسابقات آسیایی کره جنوبی دو چهره وجود داشت چهره‌ای زشت و چهره‌ای زیبا. چهره زشت ماجرا، حکایت آن ورزشکاران و مربی بود و چهره زیبای آن کسب مدال‌ها و خصوصاً مدال ورزشکار تحصیل‌کرده ما یعنی سرکار خانم ریحانه مبینی که با کمترین امکانات بهترین نتیجه را گرفت. او تاریخ‌ساز شد و نخستین مدال قهرمانی آسیا در حوزه بانوان را کسب کرد.

اما دریغ از توجهی که در اندازه این افتخار باشد. بلکه ذهن‌های ما فقط به سمت اخبار منفی رفت و قبل از حکم دادگاه کره جنوبی ، خودمان ورزشکاران را دادگاهی و محاکمه کردیم. ریحانه مبینی چون بسیاری از قهرمانان دختر ما بسیار غریبانه افتخار کسب کرد و خبر کار بزرگ او در انبوه خبرهای منفی کم‌رنگ شد. نمایندگان مجلس هم که خواهان توضیح در خصوص اتفاقات کره جنوبی بودند توجه نکردند که در کنار آن حرکت زشت، کار بزرگ و پرافتخار دیگری هم به وقوع پیوسته و بانوی قهرمان ما بر بام آسیا ایستاده است.

اما تکمیل این افتخار، کار بزرگ و ستودنی مهدی الفتی بود. اهالی ورزش به‌خوبی می‌دانند که بزرگ‌ترین قهرمانان ژیمناستیک جهان در آسیا حضور دارند و قهرمانی در آسیا می‌تواند به معنای قهرمانی جهان هم باشد. جوان برومند ما کاری کرد کارستان و با شکست دادن قهرمان المپیک او هم بر بام آسیا ایستاد. اما متأسفانه این قهرمانی هم در حد و اندازه خود دیده نشد. فدراسیونی که درگیر امضای صورت‌جلسه مجمع بود و تحت‌فشار قرار داشت تا به بهانه واهی تعارض منافع نائب رئیس خود را برکنار کند، به‌دوراز این کارشکنی‌ها ذهن خود را معطوف به مسابقات کرد تا این کار بزرگ و تاریخی را رقم بزند. اینجا هم موضوع نوع نگاه‌ها بود که به‌جای توجه به حاشیه‌ها، فقط معطوف مسابقات شد.

به هر انجام بیاییم و لختی در خود توجه کنیم که صاحب چه نگاهی هستیم. چند در صد زیبایی بین هستیم و چند درصد زشتی‌ها موردتوجه ما است. و این نکته‌ای است که روح فردی و سپس روح جمعی ما را می‌سازد. فشارهای مختلف به حد کافی ذهن و ضمیر ما را به سمت‌وسوی بدی‌ها می‌کشد، بیائید حداقل به خاطر خودمان هم که شده زیبایی‌های ورزش و ورزشکاران را هم ببینیم.

به قلم غلامحسین شعبانی