رهایی از نامهای تکراری
ورزش ایران در سالهای اخیر با چالش نامهای تکراری برای صندلیهای محدود دستوپنجه نرم کرده است. نتیجهای که موجب شد تا نهتنها رهیافت نوینی پیش روی ورزش ایران قرار نگیرد بلکه موجب روزمرگی، نگاه محافظهکارانه، فرسایش ساختارها، از بین رفتن امید اجتماعی و افزایش نارضایتیهای عمومی شده که درنهایت افت ورزش ایران را رقمزده است.