شخص ملک محمد بویری مربی سازنده خوزستانی که به استخدام قطری ها در آمده ضمن تایید حمایت شخص رییس فدراسیون از انتقال خود به قطر، تلویحا از این انتقال اظهار رضایت کرد. اینکه یک مربی شاخص پس از سال ها دوندگی و تلاش، احساس می کند باید برای سروسامان دادن به اوضاع زندگی جلای وطن کند خیلی دلچسب نیست هرچند امروزه چنین رفتن ها را با تعابیری چون صدور مربی،ترانسفر و انتقال تجربه رنگ و لعاب می دهند اما واقعیت این است که مربیان سازنده و زحمتکش کشتی ما هیچگاه آنطور که باید و شاید دیده نشده اند. به عنوان مثال همین بویری سال ها در شهر کوچک ایذه شاگردان بسیاری را تحویل تیم ملی داد و حقش بود تا از حمایت ویژه و تامین مالی سیستم ورزش و فدراسیون برخوردار باشد اما ظاهرا به این نتیجه رسیده تا تا به جای تاسف بر روزهای از دست رفته سروسامانی به زندگی خود بدهد.
چه بسا سازندگانی چون محمدعلی چمیانی، حاج محمود اسماعیل پور، حسین نقیبی، دهقانپور، نوربخش، پلویی، حسین زاده، خدایی، ناظری، شکری پور، لطیفی، گودرزی و بسیاری که چراغ کشتی را روشن نگه داشته اند آنگونه که باید و شاید مورد توجه واقع نشده اند اما همچنان دین خود را به ورزش اول ادا می کنند و دم بر نمی آورند. عقل سلیم حکم می کند نخستین و جدی ترین اولویت فدراسیونی که سکاندار ورزش اول کشور نام گرفته، حفظ و پشتیبانی از نیروهای کار آمد خصوصا مربیان سازنده باشد نه اینکه ترتیب اعزام آنها را به کشور دیگر بدهد. به سخن دیگر گویا در حل این معادله نقض غرض آشکار صورت گرفته و تشکیلاتی که می بایست تمام قد از مربیان قهرمان پرور خود حمایت کند از اینکه موجبات عزیمت آنها به خارج از کشور را فراهم کند خوشحال است!
این درست که رسیدگی به ملک محمد بویری در کشور قطر ولو طی مدت زمان کوتاه چنان خواهد بود که با تمام عمر مربیگری وی برابری کند. با این وجود به خاطر داشته باشیم در پایان این معامله آنکه بیشتر متضرر خواهد شد کشتی ایران و خطه خوزستان است که از وجود یک مربی سازنده، کاربلد و توانمند محروم می شود.
به یاد داشته باشیم چندی پیش صحبت هایی در مورد احتمال عزیمت محمدبنا به جمهوری آذربایجان بر سر زبان ها افتاد هر چند این امر تکذیب شد اما نمی توان موضوع را پایان یافته تلقی کرد. علی ارسلان فرنگی کار خوب کشورمان چند سال پیش عازم صربستان شد و تاکنون مدال های ارزشمند قاره ای و جهانی برای این کشور به دست آورده در حالیکه حضور وی در این کشور تقریبا نفعی برای کشتی ما نداشته که هیچ بلکه در مواقعی برای شکست دادن ملی پوشان ما با تمام وجود رو در روی آنها ایستاده.
حضور مقطعی یا بلند مدت مربیانی چون امیر توکلیان، رضا یزدانی، هادی حبیبی، اصغر بذری، برادران اسفندیاری فر، کمیل قاسمی و... در خارج از مرزها شاید برای آن کشورها مفید بوده اما برای کشتی ما جز اینکه از وجود چنین مربیان محروم شویم پیامد دیگری به همراه نداشته است.
باردیگر تاکید می شود مخالف حضور با حساب و کتاب مربیان کشتی و رشته های مختلف در کشورهای دیگر نیستیم اما اگر قرار باشد این اعزام ها بدون هدف و صرفا جهت کسب درآمد بیشتر برای یک مربی سازنده آن هم در کوتاه مدت باشد در آن صورت باید گفت حیف است کشتی کشور از وجود مربیان شاخص و قهرمان پرور بی بهره باشد. به شرطی که این مربیان همواره دلخور از بی توجهی ها چنان مورد توجه قرار گیرند که با خیال آسوده و دل خوش، سعی و تلاش خود را صرف آموزش فرزندان این کشور کنند تا شاهد افتخار آفرینی قهرمانان کشورمان در میادین مختلف باشیم.
🖋 #محمدرضا_کاظمی