Print Short Link
Zoom In
Zoom Out

یک روز در کنار راضی نژاد

اینجا، یک مربی با دست های پینه بسته بذر عشق می کارد

چهارشنبه 22 مرداد 1399 ساعت 10:08

منهتی الیه جنوب اتوبان شهید نواب تهران، ورزشگاه شهید قیانوری همانند خالیست که بر کناره لب های پرهیاهوی منطقه جنوب غرب خودنمایی می کند.اینجا ورزشکاران رشته های مختلف گرمای تابستان را به جان می خرند تا فارغ از هیاهوی دنیای ماشینی و به امید زندگی بهتر، رویاهای خود را به حقیقت تبدیل کنند.

زمین چمن فوتبال، سالن بسکتبال، استخرشنا، دیواره صخره نوردی، دوومیدانی و سالن مجهز و با شکوه ژیمناستیک که همانند نگینی در میانه مجموعه ورزشی یاد شده می درخشد. ساخت چنین سالن زیبایی در جایی که شاید نونهالان و نوجوانان آن به رشته های رزمی و کشتی علاقه بیشتری داشته باشند، گواهی است بر این مدعا که سازندگان آن از تاثیر ژیمناستیک در رشته های دیگر اطلاع داشته اند. خوشبختانه استقبال از این رشته پایه در منطقه جنوب شهر تهران خوب بوده اما ویروس چالش برانگیز کرونا تمام معادلات را بر هم ریخته و اشتیاق علاقه مندان را به حداقل رسانده است. اکنون و با توجه به اوضاع بحرانی، شاید کمتر از یک چهارم ورزشکاران به حضور در سالن رغبت نشان می دهند تازه اگر ستاد مبارزه با کرونا فعالیت های ورزشی را تعطیل نکرده باشد.

در گوشه ای از این سالن مردی نشسته که  می توان گرد ۵۰ سال حضور در عرصه ژیمناستیک را در رخساره اش به تماشا نشست هر چند چنین نشان نمی دهد و به مدد ورزش بسیار جوانتر از آن است که باید باشد. منصور راضی نژاد یک عمر زندگی را رهن عشق و علاقه بی پایان به ژیمناستیک کرده و همچنان پای علاقه اش ایستاده است.‌ عاشق آموزش و مربیگری است. صبح را با نوای نه چندان دلنشین مرکبی که او را به محل باشگاه می رساند آغاز می کند.‌ نوای بم موتورسیکلت، حضور او را در محل باشگاه گواهی می دهد و این  نوا در نظر شاگردانی که هنوز در ابتدای دوران ورزش قرار دارند فرصت تازه ای است برای آموختن فن و بند یکی از زیباترین رشته های ورزشی.

قهرمان خوبی بوده، مربی خوبی هم هست. طراحی و ساخت وسایل ژیمناستیک را هم در گذر زمان فراگرفته و سال ها در راس کمیته های مختلف فدراسیون ایده ها و آموخته های خود را در قالب کتاب، جزوه و طرح سطح بندی برای ژیمناست های کشور طراحی و تدوین کرده است.

راضی نژاد حرف های بسیاری برای گفتن دارد از دوران قهرمانی، یاران و هم تیمی هایی که اغلب آنان در گذر ایام از ژیمناستیک جدا شدند و رفتند. برخی جلای وطن کردند و معدودی در گوشه و کنار این آب و خاک به عزلت روزگار می گذرانند اما او همچنان استوار و ثابت قدم مانده و به همراه همسر و برادرش هر روز صبح چراغ باشگاه را روشن می کنند و ۱۲ شب خسته اما خشنود از اینکه روز زیبای دیگری برای آینده سازان وطن رقم خورده، به خانه باز می گردد. خانه ای که اجاره ای است. 

او پس از این همه سال کار معلمی و تلاش بی وقفه همانند تمام دلسوختگان وادی عشق و ایثار به حق واقعی خود نرسیده است. با این وجود ناراضی نیست و شکر گزار از اینکه همچنان خدمتگزار نسل های آینده است .تاکید می کند اگر باردیگر متولد شود، همچنان راه ورزش و تعلیم و تربیت را در پیش خواهد گرفت.  به دلیل شیوع کرونا و تعطیلی کامل سالن، سه ماه اجاره نگرفتند اما دو ماه است اجاره کامل می پردازد در حالیکه سالن تقریبا خالی از ورزشکار است و همین امر فشار اقتصادی زیادی بر او وارد می کند. 

می اندیشم اگر او به جای شغل مربیگری و عشق به ورزش کارمند اداره ای بود می توانست هر روز با لباس اتو کرده سرکار خود برود و عصر به خانه بازگردد. می توانست از همه امکانات و فرصت های شغلی بهره مند شود. به موقع بازنشسته شود و اکنون بی هیچ دغدعه خاطر از دوران استراحت و زندگی در سایه آرامش برخوردار باشد. اما او مربیگری را انتخاب کرده که بازنشستگی ندارد.

سروکله زدن با کوکانی ۷- ۸ ساله و آموزش ریزه کاری های رشته ورزشی دشواری چون ژیمناستیک کار ساده ای نیست اما راضی نژاد و مربیانی چون او آموخته اند با صبر و حوصله می توان این نونهالان را برای رسیدن به موفقیت های آینده آماده کرد. همین ممارست و پایداری باعث شده تا قهرمانان بسیاری در همین مکان و زیر دست همین مربی پرورش پیدا کنند.

این موفقیت ها را لطف خدا، حمایت مسئولینی که به معنی واقعی برای خدمت آمده اند و تلاش های بی وقفه خود و همکارانش می داند.

دستان راضی نژاد بر اثر کار مداوم با وسایل سالن و جابه جایی اسباب ژیمناستیک پینه بسته و او به شوق آموختن، این زخم های کوچک را به جان می خرد و همچنان بذر عشق می کارد. 

این حکایت مختص مربی ژیمناستیک مورد نظر ما نیست بلکه حکایت همه مربیان و معلمان دلسوز این سرزمین است.

محمدرضا کاظمی 

قاب روز جمعه 24 مرداد 1399

قاب روز جمعه 24 مرداد 1399

بازی های آسیایی هانگژو2022 "بازی های هوشمند"

بازی های آسیایی هانگژو2022 "بازی های هوشمند"

همه مصائب ملی پوشان در دوران کرونا

افت 17 میلیون دلاری بودجه در فدراسیون جهانی دومیدانی

فشار آکسفوردی ها به IOC برای شراکت در هزینه ها

ازسرگیری رویدادهای ورزشی ژاپن با 20هزار تماشاگر

عزم راسخ فرماندار توکیو برای برگزاری توکیو 2020 در 2021

"واکسن و آزمایش کووید راه حل آنی و موثر برای توکیو2020 نیست"

حال و روز ورزش کشور ما بی شباهت به این وانت فرسوده نیست...

مصادره والیبال ماسه ای هیات تهران به نام مسابقات ساحلی در فدراسیون!

چهارشنبه روز داغ جودو در سوئیس

ممیزان ورزش زنان در صف اول عکس های یادگاری!

استعفاهای متوالی در ژاپن

دور تازه تقابل فدراسیون کشتی و وزارت ورزش!

مسابقات تنیس روی میز ارتش

اردوی آمادگی تیم دارت نیروی پدافند هوایی

دکتر صالحی امیری در سوگ برادر نشست

مسابقات صلح و دوستی ورزش‌های زورخانه‌ای

چهارشنبه 26 شهریور ماه

مسابقات جهانی کشتی برگزار می شود، فرصت را از دست ندهیم

وقتی ورزش هم طبقاتی می شود!

توکیو2020 و تکذیب عنوان پرهزینه ترین المپیک

هیچوقت امیدت را از دست نده، شاید آن زمان که امیدت را از دست می دهی دو ثانیه قبل از خوشبختی باشد ... 📕 #کمیقبلاز_خوشبختی ✍🏻 #انیس_لودیگ

تماس تلفنی رئیس IOC با نخست وزیر جدید ژاپن

برگزاری مسابقات جهانی تیراندازی در 2021 برای انتخابی المپیک

میزبانان المپیکی و تلاش برای تدوین اقدامات مقابله ای با کرونا

حراج کمیاب ترین مدال المپیک 1896

رونمایی از پکیج آموزشی پکن2022

نخست وزیر جدید ژاپن و ادامه راه توکیو2020

توکیو2020 و تکذیب عنوان پرهزینه ترین المپیک

وقتی ورزش هم طبقاتی می شود!

مسابقات جهانی کشتی برگزار می شود، فرصت را از دست ندهیم

چهارشنبه 26 شهریور ماه

مسابقات صلح و دوستی ورزش‌های زورخانه‌ای

دکتر صالحی امیری در سوگ برادر نشست

اردوی آمادگی تیم دارت نیروی پدافند هوایی

مسابقات تنیس روی میز ارتش

دور تازه تقابل فدراسیون کشتی و وزارت ورزش!

استعفاهای متوالی در ژاپن

ممیزان ورزش زنان در صف اول عکس های یادگاری!

چهارشنبه روز داغ جودو در سوئیس

مصادره والیبال ماسه ای هیات تهران به نام مسابقات ساحلی در فدراسیون!